Hokei<br><br>Założony w 2011 przez Bukowskiego kwartet HOKEI skupia muzyków związanych głownie z grupami Stwory i Ed Wood, a także Xenony, Alameda Trio, Szreder and Ghost Riders, Innercity Ensemble.<br><br>Action painting przepuszczony przez gitarowe piece.<br>Geometryczny ekspresjonizm sprzężeń.<br>Faktury, bejce, kujawiaki.<br><br>Woods<br><br>Pochodzą z Brooklynu, ale ich folkrockowe, lekko psychodeliczne, ale nierzadko przebojowe piosenki, przypominają brzmieniem raczej scenę kalifornijską. Sprzed 30 lat. Powstali w 2006 roku i zadziwiają aktywnością – maja na koncie już pięć albumów (ostatni póki co to „Bend Beyond” z 2012 roku), stertę epek i niezliczone ilości koncertów. Na których porywają energią i czarują aurą hippisowskiego rocka na miarę naszych czasów.<br><br>Girls Against Boys<br><br>Weterani amerykańskiej sceny noiserockowej, wywodzący się ze środowiska waszyngtońskich hardcore’owców (przez jakiś czas nawet dzielili perkusistę z Fugazi), obecnie rezydujący w Nowym Jorku. Mniej w ich muzyce harcore’owego parcia do przodu, więcej przestrzeni i potęgi, generowanej przez dwa ryczące głośno basy. Dawno nie nagrali nowej płyty – „You Cant Fight What You Cant See” to rzecz sprzed ponad dekady – i rzadko koncertują,<br><br>The Pop Group<br><br>Trudno o bardziej ironiczną nazwę zespołu, ale również – i nad tym już należy ubolewać – ciężko o przykład formacji, która byłaby równie zasłużona, co niedoceniona. Debiutancka płyta The Pop Group, wydana w 1979 roku „Y”, to nieskrępowany manifest twórczej wolności. Punkowa wściekłość, funkowy puls, freejazzowe jazdy i histeryczne wokale Marka Stewarta… – wyprzedzili swój czas, nie zdobywając wielkiej popularności i rozpadając się w 1980 roku, po zaledwie dwóch regularnych albumach. Docenieni znacznie później, wielbieni przez takich artystów jak Portishead czy Nick Cave, reaktywowali się w 2010 i ponoć pracują nad nowym materiałem<br><br>Blondes<br><br>Sam Haar i Zach Steinman grają ze sobą od lat. Zaczynali od postpunkowego, gitarowego riffu, by dojść do półimprowizowanych tanecznych transów. Nowojorski duet zwrócił na siebie uwagę wydaną w 2010 roku epką „Touches” i poprawił w 2012 roku pełnoczasowym materiałem zatytułowanym po prostu „Blondes”. Hipnotyczne rytmy, głębokie basy, nieskończona przestrzeń subtelnych współbrzmień – jeśli to jest „hipster house”, to wszyscy jesteśmy hipsterami.